پیش گفتار : هدف از تاسیس این وبلاگ  یافتن راهکارهایی عملی و موثر برای کاستن از اثرات نامطبوع عدم رعایت کپی رایت  و همبستگی کسانی است که هنر را  و  انسانیت را پاس می دارند .  این حرکت جمعی با همراهی  عده ای از خوانندگان ، آهنگسازان ، ترانه سرایان ، روزنامه نگاران ، فرهیختگان علمی و هنری ، هنر دوستان  آغاز و  به یاری پروردگار ادامه خواهد یافت . این حقیر به عنوان عضوی کوچک از جمع  نامبرده ، از فعالان اینترنتی و کسانی که به نوعی می توانند در این موضوع با ما همکاری کنند ، دعوت به عمل می آورم تا یاری رسان ما باشند . به امید روزی که  چنین پدیده های آزار دهنده و مخربی از جامعه ی ایرانی رخت بربندد .

بدیهیات 1 : دزدی عبارت است از تصاحب دارایی افراد بدون رضایت آنها که در همه ی جوامع و فرهنگ ها  کاری  مذموم و نکوهش شده است . دارایی هر هنرمند آثار اوست که پس از سالها کوشش و تلاش به آن رسیده  و هزینه ی آن  عمر و انرژی ای بوده که صرف کرده و غیر قابل برگشت می باشد . و اساسا بقای حرفه ای او ارتباط مستقیم با آثار او دارد . پس چگونه است که بسیاری در کمال نا آگاهی و با آسودگی خاطر این آثار را می دزدند و ساده انگارانه دم از دوست داشتن هنرمند مربوطه می دانند ؟!!!    

بدیهیات 2 : روال طبیعی در قانونگذاری این است که : ابتدا نیاز به ضوابط و نظارت قانونی در جامعه پیش می آید ، سپس قانونگذار برای رفع این نیاز و دفاع از حقوق شهروندان به وضع قانون می پردازد و حکومت وظیفه ی اجرای قانون را بر عهده می گیرد .

بدیهیات 3 : از آنجا که زیستن در مملکت گل و بلبل ضوابط خاص خود را دارد و این ضوابط را می توان در حوزه هایی چون :  عدم ضابطه مند بودن ، تفکرات و رفتارهای بدوی - قبیله گی و  قوانین حسین قلی خانی جست و جو کرد . به عباراتی هیچ قانونی از وضع تا اجرا  روال طبیعی خود را طی نمی کند ، یعنی عموم شهروندان اساسا  چنین نیاز بدیهی ( پاسداشتن حقوق هنرمند ) را حس نمی کنند و مسئولان رسانه ی فراگیر و به اصطلاح فرهنگی صدا و سیما نیز دم از اجرای قوانینی در پاسداشت حقوق هنرمند می زند ولی با هزار تا قسم حضرت عباس نمی شود دم خروسی که از فرسنگها به چشم می خورد را پوشاند !

بدیهیات 4 : در هر صنعت و صنفی سلامت چرخه ی تجاری دلیل بقا و استقرار آن صنف است . حال زیستن و بقای هر هنرمند به این چرخه ارتباط مستقیم دارد و در صورتی که او نتواند از این راه  گذران عمر کند  ، بقای او در عالم هنر و اساسا زیستن او به خطر می افتد ، چرا که قاعدتا  او در حرفه ای به جز رشته ی هنری خود تخصص و امکان فعالیت ندارد . طبق قوانین عرف امتیاز این آثار به شرکتهای تولیدکننده و پخش کننده ی این آثار واگذار می شود و قاعدتا هر کس که تمایل به  شنیدن و دیدن این آثار دارد باید هزینه ی آن را بپردازد  که البته با توجه به هزینه های معمول زندگی امروز رقم ناچیزی به شمار می آید ، و همین چرخه ی ساده یعنی کپی رایت باعث برگشت سرمایه تهیه کنندگان اثر از سویی و تشویق و ادامه ی فعالیت آنان از سویی دیگر می گردد . هنگامی که بسیاری به خود حق می دهند تا بدون پرداخت هزینه ای این آثار را بدزدند ،  چگونه این چرخه به فعالیت خود ادامه خواهد داد ؟!!!

بدیهیات 5 :  انسان در سنین خردسالی یاد می گیرد که برای داشتن هر کالایی باید هزینه ی ان را بپردازد ، پس چگونه است که بسیاری نمی خواهند برای داشتن آلبوم خواننده ی مورد علاقه ی خود !!!! مبلغی بپردازند ؟ آیا این کار چیزی جز دزدی قلمداد می شود ؟    

نمونه 1 : رسانه ی معظم و ما فوق فرهنگی ! صدا و سیما سالهاست که عموما  بدون پرداخت وجهی و رعایت استانداردهایی چون معرفی پدیدآورندگان اثر ، هر آهنگی را که می خواهد پخش می کند و  بعضا طلبکار هم هست ؟!! پوران گلفام ( همسر زنده یاد فرهاد مهراد ) حدود یک سال است که به پخش صدای فرهاد از صدا و سیما اعتراض دارد و دارد و دارد و همین !!!! از قرار معلوم بعضی اعتراضها قرار نیست نتیجه ای در بر داشته باشند !

نمونه 2 : فروش سی دی به قیمت 300 الی 500 تومان در دستفروشی ها و البته مغازه های سطح شهر تهران و شهرستانها به موضوعی عادی بدل شده است . محتویات این سی دی ها به غیز از نرم افزارهای کپی شده خارجی به آهنگهای خوانندگان داخل کشور اختصاص دارد برای نمونه با پرداخت 500 تومان ، سي دی  mp3  شامل 10 تا 15 آلبوم را می خرید و محض رضای خدا حتی یک ریال هم به جیب تهیه کنندگان اثر نمی رود ، چرا که این سی دی ها در زیر زمینهای افسریه ، اسلامشهر و . . . تکثیر می شود و البته که این کار غیر قانونی است ولی فراموش نکنیم در مملکت گل و بلبل وقتی اجرای قانون برای دولت درآمدی نداشته باشد ، موضوعی بیهوده  تلقی می شود ! نمونه های فراوانی می شود برای مورد اخیر آورد همانند  آلبوم جوونی امیر کریمی که یک سال پیش از پخش نسخه ی شرکتی آن در چهار راه ها فروخته می شد  ( هر چند بی کیفیت و ناقص ) و  بدیهی است که این کار چه قدر به فروش آلبوم و در نتیجه تهیه کنندگان اثر زیان وارد کرده است .

نمونه 3 : هموطنان به اصطلاح مدرن ! نیز با کمک تکنولوژی و بدون پرداخت هزینه ای اقدام به برقراری امکان دانلود آهنگهای خوانندگان  مورد علاقه ی خود می کنند که مرده شور ِ چنین علاقه ای را باید برد که از دوستی خاله خرسه بدتر است  و غیر انسانی تر ! به راستی آیا اینان در زندگی روزمره به خود اجازه می دهند تا  دزدکی وارد خانه ای شوند و تلویزیون یا اشیاء قیمتی صاحب خانه را به عنوان  علاقه بردارند وببرند ؟!!!

نمونه 4 : چندی پیش آخرین آلبوم سیاوش قمیشی به نام « روزهای بی خاطره » به بازار آمد و شگفت آنکه  در همان روزهای نخست  کسانی این آهنگها را در سایتها و وبلاگهای خود نهادند و با افتخار  دست به بوق شدند و هر جا توانستند از مسنجر تا کامنت گذاری پیغام فرستادند که : دانلود آخرین آهنگهای سیاوش قمیشی ! به راستی اینان دوستدار سیاوشند ؟  و آیا نظر سیاوش را در باره ی این موضوع می دانند ؟؟؟ با توجه به هزینه های تولید آلبوم که در خارج از کشور معمولا 50 تا 150 هزار دلار و در داخل 10 تا 30 میلیون تومان می باشد ، آیا در صورت عدم برگشت سرمایه ( سود ِ آلبوم ، پیشکش ! ) آیا هنرمند توانی برای ادامه ی کار خواهد داشت ؟ 

راهکار 1 : لوگوی این وبلاگ را در وبلاگها و سایتهای خود قرار دهید تا کسانی که پیشنهاد و نظری دارند  در این وبلاگ عنوان کنند تا به اطلاع همگان برسد .

لوگوی این وبلاگ :

<a href="http://copyright.blogfa.com">

<img src="http://www.blogfa.com/Photo/copyright.jpg" border=0 width=130 height=100 alt="هنر را پاس بداریم  ">

راهکار 2 : متاسفانه زشتی پدیده ی دزدی اثر هنری ىر ميان بسياري از کاربران اینترنتی کم رنگ شده و بعضا از میان رفته ، جا دارد که با دادن لینک این وبلاگ  به تمام کسانی که بدون اجازه ی صاحبان اثر دست به این کار می زنند  هشدار داده و خواسته شود که دست از این کار بردارند .  

راهکار 3 : با امضای توماری از مدیران وبلاگهای میزبان ( پرشین بلاگ ، بلاگفا ، بلاگ اسکای و  . . . )    خواسته شود تا هنگام عضو گیری از اعضاء بخواهند که از : گذاردن لینک دانلود آهنگ ، بدون اجازه ی صاحبان اثر  خودداری شود و در صورت عدم رعایت وبلاگ مسدود خواهد شد .

راهکار 4 : به هیچ عنوان لینک وبلاگهای و سایتهای متخلف را در لیست دوستان و پیوندهای خود قرار ندهید و آنها را دوست خطاب نکنید !

راهکار 5 : کسانی که نرم افزار و تدابیر امنیتی ویژه ای  سراغ دارند که جلوی چنین سرقتهایی را می گیرد ، اطلاع دهند تا به صورت عملی با این موضوع مبارزه شود .

تتمه : شایان یاد آوری است  ، تجربه ی کشورهای  دارای قوانین مدون و پیشرفته ی حقوقی نشان داده که با توجه به پیشرفت روز افزون تکنولوژی ، هیچ گاه این دزدی ها به صفر نخواهد رسید . ولی حداقل امیدواریم که از این وضع آشفته بازار و هرج و مرجی  که در جامعه ی ایرانی حاکم است رهایی بیابیم .